Blog - Prostym językiem o zdrowiu

Czujesz „głęboko” – unikasz urazów i bólu, wiesz gdzie jesteś…

Czujesz „głęboko” – unikasz urazów i bólu, wiesz gdzie jesteś…

CZUCIE GŁĘBOKIE (uwaga trudne słowo!): PROPRIOCEPCJA to kolejny zmysł naszego ciała, który informuje nas w jakim położeniu znajduje się nasze ciało oraz jak ustawione są poszczególne segmenty naszego ciała względem siebie. Narządy Golgiego, które umiejscowione są w strukturach mięśni, ścięgien oraz stawów, reagując na zmiany napięcia, powodują reakcję:

  • napięcia – kiedy „czujemy” nadmierne rozluźnienie,
  • rozluźnienia – kiedy odczuwamy wzmożone napięcie.

Poprzez powiązanie proprioreceptorów z błędnikiem, stanowią one również o naszej równowadze.

Tak przynajmniej być powinno.

Kiedy propriocepcja zostaje zaburzona, dochodzi do tzw. niestabilności, a ta jest przyczyną naszych problemów w obrębie aparatu ruchu. Może tak się stać w wyniku urazów, osłabienia więzadeł, mięśni (np. niska aktywność ruchowa), zaburzeń neurologicznych itp. Ma to szczególne znaczenie w przypadku wzmożonej aktywności ruchowej, kiedy to nasze mięśnie, powięzi i więzadła w „tempie” skracają się i wydłużają. Kiedy czucie głębokie jest zaburzone, nasze ciało nie może utrzymać równowagi.

JAK MOŻEMY TO ZAOBSERWOWAĆ? Słabe czucie głębokie „doskwiera” nam gdy:

  • ćwiczymy aqua-aerobic – próbując wykonać ćwiczenia w wodzie, nasze ciało „kręci się”, tracąc równowagę,
  • uczestniczymy w zajęciach fitness – np. chcemy wykonać przysiad,
  • przy codziennych czynnościach, np. kiedy sięgamy coś wysoko, a nasze ciało traci równowagę lub kiedy nie możemy ustać na jednej nodze.

ĆWICZENIE CZUCIA GŁĘBOKIEGO TO TZW. STABILIZACJA CENTRALNA

Stabilizacja centralna ( ang. core stability) to kontrola mięśni głębokich tułowia, które odpowiedzialne są za prawidłowe funkcjonowanie centrum naszego ciała. W odpowiedzi na pojawiające się bóle w obrębie naszego organizmu człowiek przyjmuje analgetyczną pozycję co często prowadzi do zmian stereotypów ruchowych i w końcu do zaburzeń w obrębie układu kostno – mięśniowego. Jedną z możliwości pozbycia się dysfunkcji jest terapia ukierunkowana na aktywację mięśni głęboko położonych.

Podstawą skuteczności terapii jest przede wszystkim wzmocnienie głęboko ułożonych mięśni, które odpowiadają za stabilizację naszego ciała, a następnie wzmocnienie systemu globalnego. Aktywne utrzymanie właściwej postawy ciała wymaga fizjologicznej pracy wielkich mięśni powierzchownych, ale również mięśni krótkich, ułożonych głęboko. Dlatego też mięśnie dzieli się na stabilizatory lokalne i globalne.  Stabilizatory lokalne to mięśnie odpowiadające za ustawienie jednego segmentu naszego ciała wobec drugiego przy różnych statycznych oraz dynamicznych pozycjach naszego ciała. Natomiast stabilizatory globalne skupiają się na ruchu siłowym, mniej precyzyjnym i szybszym.

PRZYKŁADY ĆWICZEŃ STABILIZACYJNYCH

    • stojąc na jednej nodze, drugą przenosimy w przód, w tył, do boku,
    • skłony i skręty tułowia,
    • „jaskółka”,
    • wspięcia na palce,
    • napinanie taśmy elastycznej w różnych kierunkach,

  • ćwiczenia wielokierunkowe na piłce rehabilitacyjnej

cwiczenia_na_polce

W ćwiczeniach można sobie dopomóc! Skoro nasze ciało jest mądre, podświadomie dąży do stabilności – wystarczy stworzyć mu sytuację niestabilną. W takim przypadku pomogą nam:

  • dyski sensomotoryczne, na których możemy siedzieć (z dobrym efektem dla naszego kręgosłupa), ale również stać (a dla zaawansowanych proponuję stanie na jednej nodze)
  • piłki fitness – również do siedzenia głównie i do ćwiczeń – a odważnych i ze sportową stabilizacją centralną, proponuję utrzymanie się na piłce w pozycji stojącej (OSTROŻNIE! TO NAPRAWDĘ DLA SPORTOWCÓW)
  • BOSU, trampoliny, wszelkie niestabilne podłoża… świetnie uczą nasze ciało równowagi – wzmacniając mięśnie.

Wzmacniając nas.

Podziel się postem na Facebooku
Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie.